Sardinië 2017: Ontmoetingen op de SS125

"Carpe diem" – een motto dat voor mij de laatste tijd alleen maar aan betekenis heeft gewonnen. Nu ik meer tijd investeer in het verhaal van Cooks on the road, kijk ik graag terug naar de reizen die me hebben gevormd. Vandaag neem ik jullie mee terug naar de zomer van 2017, naar het ruige en hartelijke Sardinië.

Dit verhaal is voor de mensen die me dierbaar zijn en voor iedereen die, net als ik, geloven dat een reis niet alleen draait om de bestemming, maar om de mensen die je pad kruisen.

De lange weg naar het zuiden

Het avontuur begon vroeg in de ochtend aan de Park & Ride in Gentbrugge. Wat volgde was een carrousel van transportmiddelen: de bus, de trein naar Zaventem, een vlucht met Alitalia via Milaan naar Cagliari, en uiteindelijk een boemeltreintje dat me naar de haven bracht.

De echte reis begon pas echt toen ik de bus richting Villaputzu nam.

Een busrit om niet snel te vergeten

Ken je die ritten waarbij je je afvraagt of de chauffeur een verborgen verleden als rallyrijder heeft? De rit over de SS125, dwars door de bergen, was er zo één. Terwijl de chauffeur met flinke vaart door de bochten joeg, kleurden enkele Russische toeristen naast me langzaam groen.

Maar tussen het vliegen door de bochten was er ruimte voor diepe gesprekken. Ik ontmoette een Spaanse jurist, vol dromen over een carrière bij de ECB, die onderweg was naar zijn vriendin in Tortoli.

Het gezicht van gastvrijheid

Wat me het meest raakte, was de ontmoeting met een Somalische vrouw die bij een tussenstop instapte. Ze was ooit met de boot vanuit Libië gekomen, maar vertelde met glinsterende ogen hoe dankbaar ze het Italiaanse volk was. Ze was volledig geïntegreerd en zorgde nu voor haar 85-jarige buurvrouw.

Ze nodigde me zelfs uit bij haar thuis in Villaputzu. Hoewel ik er uiteindelijk niet ben geraakt, herinnerde het me eraan hoe open de wereld kan zijn als je jezelf openstelt.

Muziek en een Oostenrijkse 'rescue'

De dag eindigde in schoonheid. Eerst een drankje met twee Zwitserse muzikanten (waaronder een inspirerende dame van Chinese afkomst), en uiteindelijk een lift van een Oostenrijkse schone die me afzette bij mijn eerste verblijf: Nurrazollas.

De stilte van de Sardijnse nacht viel over me heen. Ik heb heerlijk geslapen.

Nuttige links voor de reiziger:

Logeren: https://www.nurazzolas.it/en

Route: De SS125 is prachtig, maar neem een reispil mee als je een zwakke maag hebt!

Dit is nog maar het begin van mijn indrukken van veertien dagen Sardinië. Er volgt nog veel meer over de locaties, de verborgen culinaire pareltjes en de slaapplekken die deze reis een absolute meerwaarde gaven.

Geniet ervan en deel gerust. Heb je vragen over deze regio of wil je zelf die kant uit? Contacteer me zeker!

Feedback en commentaar zijn natuurlijk van harte welkom.

Carpe diem,

Dirk