Dag 2 : 12 juli 2018

# Sardinië 2017: Liften, levenslessen en geluk in de bergen

**12 juli**

Na een heerlijke nachtrust in Nurrazollas en een stevig ontbijt trek ik de deur achter me dicht. De bestemming van vandaag? Cala Gonone. Het herlijke aan reizen op deze manier is het gevoel van totale vrijheid: *zonder moeten*. Maar de Sardijnse zomer laat meteen van zich horen. Het is pas half negen ’s ochtends, het kwik stijgt snel en de zon brandt onbarmhartig op mijn hoofd.

### Een dichte deur in Quirra

Mijn eerste doel van de dag is een korte stop in Quirra. Ik wil dolgraag even langs het stamcafé waar we destijds onze geliefde *'non filtrata'* (het iconische, ongefilterde Ichnusa bier) dronken. Een vriendelijk, ouder koppel uit Torino pikt me op en zet me netjes voor de deur af. Jammer genoeg slaat de wet van Murphy toe: het café blijkt op woensdag gesloten te zijn.

Er zit niks anders op dan te voet verder te gaan. Het is heet, ik zweet en het is op dat moment oprecht even afzien langs de weg. Maar net op het moment dat je denkt "waar ben ik aan begonnen?", dwing je je eigen geluk af. Er stopt een zwarte Volvo.

### Oorlogsverhalen in een zwarte Volvo

Achter het stuur zit een Italiaanse militair die er net een pittige nachtdienst op heeft zitten. Hij moet helemaal tot in Arbatax en ik mag mee. Wat volgt is een fascinerende rit. Terwijl het landschap aan ons voorbijtrekt, vertelt hij honderduit over zijn indrukwekkende missies in ex-Joegoslavië, Irak en Somalië. Ondertussen deelt hij ook nog wat lokale inside-informatie over Quirra met me.

Hij zet me keurig af bij het busstation van Arbatax. Omdat ik een tijdje moet wachten op de aansluiting, kuier ik wat rond in het havenstadje. Honger en dorst moet een mens pas op de plaats doen maken: ik bestel een koude Ichnusa en geniet van een heerlijk stukje prosciutto. De batterijen zijn weer opgeladen.

### De Amerikaan met de plooistoel

Vanaf Arbatax neem ik de bus naar Baunei, een prachtig, tegen de bergwand geplakt dorp. Het is ondertussen één uur 's middags en de hitte is intens. Ik zoek de schaduw op en besluit te wachten op een lift. De moed zakt me heel even in de schoenen: er passeert amper verkeer en ik begin serieus te vrezen dat ik Cala Gonone vandaag nooit meer ga halen.

En dan, alsof het zo moet zijn, komt er uit het niets een oudere man op me afgelopen met... een plooibare zetel onder zijn arm. Het blijkt een Amerikaan te zijn die op zoek is naar een plek om te eten. Toevallig had ik net op Google Maps gezien dat er een stukje verderop iets moest liggen, dus ik geef hem de tip om door te lopen.

Terwijl hij vertrekt, denk ik bij mezelf: *wacht eens even, wtf, ik ga eigenlijk gewoon gezellig mee eten!*

We wandelen samen verder en strijken neer op een terras. Met een werkelijk zalig, weids uitzicht op het ruige bergmassief rond Baunei eten we een superlekker bord pasta. Tijdens de lunch trakteert mijn Amerikaanse tafelgenoot me niet alleen op goede reistips voor Cagliari, maar ook op een paar prachtige levensmotto's en diepe lessen. Dit zijn de ontmoetingen die een reis onvergetelijk maken.

### Via Gent naar Cala Gonone

Na het eten scheiden onze wegen: hij gaat terug, ik ga vooruit. Het is nog steeds bloedheet, er staat geen zuchtje wind en ik overweeg heel even om rechtsomkeer te maken. Maar de reizigersgoden zijn me gunstig gezind. Plots remt er een klein Peugeotje.

In de auto zitten twee jonge, supervriendelijke Polen die tegenwoordig in Ierland wonen. De wereld blijkt alweer verrassend klein te zijn, want de man heeft in het verleden nog in Gent gewerkt! Ze moeten toevallig exact dezelfde richting uit en zetten me aan het einde van de rit keurig af op mijn eindbestemming: Cala Gonone.

Ik vind al snel een budgetvriendelijke kamer, spring onder een welverdiende, ijskoude douche en trek het stadje in voor een avondwandeling. Met een verdiende Italiaanse *gelato* in de hand sluit ik deze topdag af. Rond middernacht kruip ik voldaan onder de wol. Wat een dag.

> **Nuttige locaties van vandaag:**

> * *Tussenstop:* Baunei (Absoluut stoppen voor het uitzicht en de sfeer!)

> * *Bier van de dag:* Ichnusa (Zowel de *non filtrata* als de gewone variant)

> * *Eindstation:* Cala Gonone

*De kop is eraf, de eerste echte liftdag zit erop en de toon is gezet. Benieuwd wat dag 3 in petto heeft? Blijf Cooks on the road volgen!*

**Laat gerust een reactie achter onder deze post, feedback is altijd welkom!**

Carpe diem,

**Dirk**